Adrian Zandberg: „Panie Prezydencie, to był jakiś żart? Panie Prezydencie, Panie…”

Panie Prezydencie, to był jakiś żart? Panie Prezydencie, Panie Prezydencie. Panie prezydencie, dzisiaj pan słuchał swoich zastępców? Słuchał pan swojego zastępcę, który zrobił tutaj wykład ze wstępu do kodeksu spółek handlowych? Słuchał pan swoją zastępczynię, która opowiadała tutaj o mleku dla niemowląt zamiast wyjaśnić sprawę? Przecież to nie było poważne. Po prostu nie było poważne. Panie prezydencie, ja pamiętam jak żeśmy się spotkali, to było jakoś rok temu w kampanii prezydenckiej, jak pan mówił z dumą, że to jest Pana oczko w głowie, że to jest szpital, z którego jest Pan dumny i że jest Pan dumny z tego, jak Pan tym szpitalem zarządza.