Zbigniew Ziobro: „Panie redaktorze, proszę Państwa, nie ma granicy śmieszności, której…”

Panie redaktorze, proszę Państwa, nie ma granicy śmieszności, której oni nie byliby w stanie przekroczyć. Justus przecież napinał mięśnie i zapowiadał, jak to będą mnie przewozić z Węgier do Polski, pewnie byłby kondukt taki dwa razy wokół Warszawy, przejazd w atmosferze zwołanych na ulicę, silnych razem i te obrazki, które już się śniły Tuskowi po nocach z wielką radością, z entuzjazmem, czyli obro w czerwonym uniformie z łańcuchami na rękach i nogach. No i okazało się, że to, z czego byli pewni, to były mgliste marzenia wyłącznie nieudaczników, niekompetentych ludzi.