Marek Jakubiak: „My jesteśmy dla nich pokarmem niejako, czyli oni na nas żyją jak…”

My jesteśmy dla nich pokarmem niejako, czyli oni na nas żyją jak bakteria. I teraz w sytuacji takiej pytanie brzmi, gdzie jest umiar? No nie ma umiaru. Pazerność nie zna granic. Po prostu pękło coś, co się nazywa etosem lekarza i udyma. I tutaj mamy do czynienia dzisiaj z wyrobnikami, którzy niekoniecznie na pacjenta patrzą jak na milion dolarów. Oni raczej na pacjenta patrzą jako powód zarabiania pieniędzy i podwyższania sobie wszystkiego, co można. No powiem, że to nie jest dobre. Współczuję lekarzom w tej chwili, dlatego że nie wszyscy tacy są. Na szczęście psychika i moje doświadczenia polegają na tym, że ja się spotkałem z lekarzami, którzy nie byli pazernymi ludźmi.