Marek Jakubiak: „Jeszcze musimy coś upolować, na koniec jakąś świnię. Naokoło lasy.…”

Jeszcze musimy coś upolować, na koniec jakąś świnię. Naokoło lasy. Naokoło lasy. Naprawdę powiem wam, że... Piękne tu są warunki. Mazowiecka wieś. Pan ucieka, bo się pan ludzi boi? Nie. Ja kocham ludzi. Człowieka w promieniu 10 kilometrów nie widziałem. Są takie momenty w życiu człowieka dorosłego, że trzeba odpocząć, wyciszyć się. Ja tu parę lat mieszkałem. To jest posiadłość mojej żony. Taka dziedziczona. Powiem, że wspominam te lata, kiedy tu mieszkałem. Bardzo, ale to bardzo sympatycznie. Wiesz mi już o co chodzi. Tutaj nie ma, że cię plecy bolą.