Przemysław Czarnek: „Bardzo dziękuję Panie Krzysztofie. Pozdrawiam Pana i cieszę się, że…”

Bardzo dziękuję Panie Krzysztofie. Pozdrawiam Pana i cieszę się, że spotkaliśmy się w Niepokalanowie. Zresztą w sali, która została na to spotkanie udostępniona przez ojców Franciszkanów tamtejszych niepokalanowskich od ojca Maksymiliana Marii Kolbego. I cieszę się, że mamy bardzo podobne spojrzenie na rzeczywistość. Natomiast chcę wyjaśnić jedną rzecz.