Przemysław Czarnek: „Nie, nie, nie, że... Panie redaktorze, Panie redaktorze, ja wiem, co…”

Nie, nie, nie, że... Panie redaktorze, Panie redaktorze, ja wiem, co chce Pan powiedzieć, ale ten naród, ten naród, ten naród... Jak Pan stąd pójdzie, to zaraz zajmie Pana miejsce. Pan minister Woś zaraz, Pan minister Woś zaraz zajmie moje miejsce, bo ja muszę, proszę Państwa, ja do Lublina i do Augustowa... Ale proszę nie straszyć, panie redaktorze.