Szymon Hołownia: „Zacznę od śmierci Jana Pawła II i wtedy tego, co się bez precedensu…”

Zacznę od śmierci Jana Pawła II i wtedy tego, co się bez precedensu działo na polskich ulicach, pojednań grup kibicowskich, klasy politycznej padającej sobie w objęcia w każdym studiu telewizyjnym, zamiast robić te głupoty, które bardzo często w studiach mają miejsce. Natomiast później był prezydent Adamowicz. To był też ten moment, po którym ja zdecydowałem się wejść do polityki, bo uznałem, że jeżeli takie rzeczy dzieją się publicznie, to znaczy, że z naszym społeczeństwem bardzo szeroko rozumianym jest coś takiego, że trzeba próbować je sklejać, lepić. Próbowałem przez 7 lat, wyszło jak wyszło. Były lepsze, gorsze momenty. Natomiast dzisiaj jest kolejna cezura.